Καθημερινή _2008 | Άρθρο "Ο Χάρτης των Μεταναστών στην Αθήνα" [Τ. Καραϊσκάκη]

Η μεγάλη διασπορά τους σε γειτονιές όπου κατοικούν και πολλοί Ελληνες αποτρέπει τα φαινόμενα αποκλεισμού και γκετοποίησης.

Οι μισοί μετανάστες της Ελλάδας (περί τους 800.000 είναι καταγεγραμμένοι επίσημα) κατοικούν στην Αττική. Απ’ αυτούς, το 40% μένει στον δήμο Αθηναίων. Στην καρδιά της μητρόπολης. Γύρω από πλατείες και σταθμούς, μέσα σε υπόγεια και χαμηλούς ορόφους κακοσυντηρημένων πολυκατοικιών, σε παλιά προσφυγικά, σε αυθαίρετα, σε ερειπωμένα εργοστάσια, ανακατεμένοι με τους ντόπιους (αποτελούν το 19% του συνολικού πληθυσμού του δήμου Αθηναίων) και ταυτόχρονα συσπειρωμένοι σ’ έναν κυκεώνα από γειτονιές πολλών και διαφορετικών εθνοτήτων. Το ότι μένουν στο κέντρο αποτελεί μία από τις αιτίες που δεν έχουν αποκλειστεί κοινωνικά, που δεν έχουν φτιάξει γκέτο. Σε αυτά τα συμπεράσματα έχει καταλήξει μελέτη που διενήργησε (2005 – 07) επιστημονική ομάδα του τομέα Πολεοδομίας – Χωροταξίας του ΕΜΠ, με υπεύθυνη την καθηγήτρια κ. Ντίνα Βαΐου.

Στην Αττική ζουν, με βάση την τελευταία απογραφή, 376.732 αλλοδαποί. Στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Πρωτευούσης διαμένουν οι 321.280. Το 44% αυτών (140.626) κατοικούν στον δήμο Αθηναίων· ο δήμος Πειραιά έχει απορροφήσει το 5%, το Περιστέρι το 3,2% και η Καλλιθέα το 2,9%. Αθήνα, δυτικές εργατικές συνοικίες και Πειραιάς συγκεντρώνουν τα 2/3 των αλλοδαπών του Λεκανοπεδίου. Στα βορειοανατολικά και νότια προάστια των υψηλών εισοδημάτων κατοικεί ποσοστό μεταναστευτικού πληθυσμού περίπου όσο και στις «μικτές» περιοχές μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων γύρω από τον Δήμο Αθηναίων (15,7% έναντι 15,9%).

Στις γειτονιές των μεταναστών συνυπάρχουν πολλές εθνότητες. Εμπορικά μαγαζιά με ξενικές επιγραφές, τόποι λατρείας και συναντήσεων, Ιντερνετ- καφέ και call centers συγκροτούν πολυπολιτισμικούς χώρους όπου, ωστόσο, παραμένει μεγάλος αριθμός ντόπιων, ανατρέποντας την υπόθεση περί δημιουργίας «γκέτο».

Η διπλή καθημερινότητα ντόπιων και αλλοδαπών

«Οι κοινότοπες αναπαραστάσεις στις κεντρικές γειτονιές της Αθήνας υπογραμμίζουν συνήθως τις αρνητικές πλευρές της αστικής ανάπτυξης: υψηλές πυκνότητες, ρύπανση, προβλήματα κυκλοφορίας και στάθμευσης, κ.ο.κ. Σπάνια αναφέρεται η ζωντάνια και η κοινωνική πολυσυλλεκτικότητα του αστικού περιβάλλοντος, όπου διαδοχικά κύματα μεταναστών βρήκαν τρόπους ένταξης στη ζωή της πόλης», σημειώνουν η επιστημονική υπεύθυνη της έρευνας καθηγήτρια κ. Ντίνα Βαΐου και η ερευνήτρια του ΕΜΠ, δρ Φωτεινή Τούντα. «Πυκνοκτισμένες γειτονιές, κοντά στο κέντρο, εύκολα προσπελάσιμες, προσέφεραν στους νέους κατοίκους τον πλούτο ενός ιστορικά διαμορφωμένου αστικού περιβάλλοντος και ενός οικονομικά προσιτού κτιριακού αποθέματος. Σε αντίθεση με πολλές πόλεις του ευρωπαϊκού Βορρά, η Αθήνα “δεν έστειλε” τους μετανάστες σε απομονωμένες περιφέρειες», αλλά τους συγκράτησε σε κεντρικές συνοικίες που εξυπηρετούνται πολύ ικανοποιητικά από τα μέσα μαζικής μεταφοράς, με έντονο ακόμη το ντόπιο στοιχείο.

Οι πρακτικές γυναικών

Στο επίκεντρο της έρευνας τέθηκαν οι καθημερινές πρακτικές γυναικών, μεταναστριών και ντόπιων και οι τρόποι με τους οποίους οι πρακτικές αυτές διαπλέκονται, μέσω της σχέσης εργοδότριας– εργαζομένης. «Με τις δραστηριότητές τους, οι μετανάστριες διαμορφώνουν και αποκαλύπτουν “γυναικεία τοπία κατοίκησης”, τη συγκρότηση τόπων–μέσα–σε–τόπους, στην πόλη και τις γειτονιές όπου επιχειρούν να διαμορφώσουν μια νέα καθημερινότητα», συνεχίζουν οι κ. Βαΐου και Τούντα. «Δημόσιοι χώροι ζωντανεύουν από παιδιά, μητέρες, πατεράδες, ντόπιους ηλικιωμένους με αλλοδαπές συνοδούς. Μετανάστριες στη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων επανασυνδέουν τους ντόπιους με τη γειτονιά. Οταν χαμηλώνουν οι ήχοι από τις δραστηριότητες των ντόπιων, συγκεντρώνονται έξω από call centers και περίπτερα για τηλεφωνήματα στους δικούς τους. Τα σχολεία έχουν μεγάλο ποσοστό μαθητικού πληθυσμού από δεκάδες χώρες, που τους τροφοδοτούν με έναν πλούτο πολιτισμικών προτύπων. Η τοπική οικονομία αναζωογονείται από την κατανάλωση και την αυξανόμενη επιχειρηματική δραστηριότητα των μεταναστών. Ενώ οι θεσμικές ρυθμίσεις συχνά διαμορφώνουν εμπόδια, οι γειτονιές λειτουργούν (ακόμη;) και ως τόποι κοινωνικής ένταξης, μέσα από τις άτυπες πρακτικές και δίκτυα αλληλοβοήθειας μεταναστών και ντόπιων».

Η ερευνητική ομάδα (Ντ. Βαΐου, επιστ. υπεύθυνη, Ε. Βαρουχάκη, Α. Γκουτίδη, Α. Καλαντίδης, Σ. Καλαντζή, Μ. Καραλή, Ρ. Κεφαλέα, Ο. Λαφαζάνη, Ρ. Λυκογιάννη, Γ. Μαρνελάκης, Α. Μονεμβασίτου, Ντ. Μπαλαφούτα, Α. Μπαχαροπούλου, Ε. Παναγούλη, Α. Παπαϊωάννου, Κ. Παπασημάκη, Φ. Τούντα, Θ. Φωτίου, Σ. Χατζηβασιλείου) έκανε επιτόπια έρευνα και καταγραφή ανά κτίριο στις γειτονιές της Κυψέλης και των Σεπολίων. Το πρόγραμμα συγχρηματοδοτείται από την Ε.Ε. – Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και από Εθνικούς Πόρους – ΕΠΕΑΕΚ.

Πού «στήνουν» τα σπιτικά τους οι ξένοι

Στον Δήμο Αθηναίων ζει το 40% του μεταναστευτικού πληθυσμού της Αττικής. Το 51% των μεταναστών είναι Αλβανοί, το 5% Πολωνοί, το 3,8% Βούλγαροι και ακολουθούν άλλες εθνικότητες από Ασία και Αφρική. Οι γυναίκες αποτελούν στον Δήμο Αθηναίων το 48,5% του μεταναστευτικού πληθυσμού.

Οι πιο πυκνές συγκεντρώσεις παρατηρούνται στα δυτικά της Ομόνοιας, μεταξύ της Γ΄ Σεπτεμβρίου και των γραμμών του τρένου και από την Ευριπίδου μέχρι το ύψος της Ιουλιανού. Εκεί βρίσκονται οι «πύλες εισόδου και εξόδου» της πόλης (σταθμοί Λαρίσης και Πελοποννήσου) και πληθώρα φτηνών ξενοδοχείων, προσωρινοί χώροι υποδοχής για τους νεοφερμένους. Πάνω από την Ιουλιανού, οι συγκεντρώσεις συνεχίζονται αραιότερες, κατά μήκος της Αριστοτέλους, της Αχαρνών και των γραμμών του ηλεκτρικού μέχρι τον Αγ. Λουκά στα Πατήσια. Πυκνές συγκεντρώσεις περιορισμένης έκτασης, παρατηρούνται σε Παγκράτι, Κουκάκι και γύρω από το Σύνταγμα.

Σύμφωνα με την έρευνα, υπάρχουν οι εξής διαφοροποιήσεις μεταξύ των μεταναστευτικών ομάδων:

- Ο αλβανικός πληθυσμός μετακινείται πλέον από την Ομόνοια και το Μεταξουργείο προς τον Αγ. Παντελεήμονα, τα Κ. Πατήσια, την Α. Κυψέλη, κ.ά. Γενικά, παρατηρείται διασπορά των Αλβανών στον αθηναϊκό χώρο και δεν έχουν σχηματιστεί αλβανικές γειτονιές.

- Ο πολωνικός πληθυσμός έχει δημιουργήσει μια δικιά του γειτονιά με μαγαζιά, εκκλησία και σχολεία, στη Μιχαήλ Βόδα, στην πλ. Βάθης και την Κυψέλη.

- Ο βουλγαρικός πληθυσμός, που είναι συσπειρωμένος γύρω από την Ομόνοια και την Πλατεία Βάθης, συνυπάρχει με άλλες μεταναστευτικές ομάδες από το πρώην ανατολικό μπλοκ.

- Οι Αφρικανοί προτιμούν περισσότερο τις γειτονιές της Κυψέλης και των Πατησίων.

- Οι μετανάστες από Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Ινδία και χώρες της Εγγύς Ανατολής έχουν αναπτύξει σχέσεις μεταξύ τους και συγκεντρώνονται γύρω από τις πλατείες Θεάτρου, Ομονοίας, Βάθης και Μεταξουργείου, όπου έχουν συγκροτήσει μία μεγάλη γειτονιά.

Source_ kathimerini.gr

TVXS _2010 | Άρθρο «Η αποχή στον Αγ. Παντελεήμονα ενισχύει τη Χρυσή Αυγή»

Σημαντική ενίσχυση της Χρυσής Αυγής καταγράφεται από τα χθεσινά αποτελέσματα των αυτοδιοκητικών εκλογών, ενώ ο Νίκος Μιχαλολιάκος είναι πλέον μέλος του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Αθηναίων μετά τη συγκέντρωση ποσοστού μεγαλύτερου του 5% από τον συνδυασμό «Ελληνική Αυγή για την Αθήνα». Στο 6ο Δημοτικό Διαμέρισμα (Πατήσια, Πλατεία Αττικής, Άγιος Παντελεήμονας, Κυψέλη), μάλιστα, ο συνδυασμός υπολογίζεται ότι συγκεντρώνει 12-14%.

Η εξέλιξη προκάλεσε αίσθηση και στον ξένο Τύπο, με το Associated Press να γράφει: «Στις εκλογές για τον δήμο Αθηναίων, ένα ακροδεξιό κόμμα εμφανίστηκε για να κερδίσει μια έδρα στο τοπικό συμβούλιο για πρώτη φορά. Ο Ν. Μιχαλολιάκος ενισχύθηκε από την αύξηση των εντάσεων με τους λαθρομετανάστες, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων σε αλλοδαπούς και σχεδόν τετραπλασίασε τα ποσοστά της άκρας δεξιάς από τις τελευταίες εκλογές, το 2006».

Ιδιαίτερα απογοητευμένος από τα υψηλά ποσοστά της ξεονοφοβικής Χρυσής Αυγής στην περιοχή του δηλώνει στο tvxs.gr ο εκπαιδευτικός και μέλος της Κίνησης Πολιτών 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος Χρήστος Ρουμπάνης. Ο κ. Ρουμπάνης αποδίδει το αποτέλεσμα εν μέρει στην αποχή, καθώς όπως αναφέρει «πρόκειται για ανθρώπους απογοητευμένος από το πολιτικό σύστημα. Αλλά και αυτοί που ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή εκτιμώ ότι δεν έχουν την αίσθηση ότι ψηφίζουν φασίστες. Θεωρώ πως είναι ένας τρόπος αποδοκιμασίας προς τα κυβερνητικά κόμματα».

Η τελευταία εξέλιξη θα ενθαρρύνει σίγουρα τους ακροδεξιούς να χρησιμοποιήσουν τη βία ακόμα περισσότερο ως μέθοδο για να δηλητηριάσουν την ατμόσφαιρα στην περιοχή εναντίον των μεταναστών και όσων έχουν άλλες απόψεις για να καταργούν de facto το Σύνταγμα καταλαμβάνοντας δημόσιους χώρους, για να προπηλακίζουν και να τρομοκρατούν, εφόσον το επίσημο κράτος τους ανέχεται εκτιμά ο κ. Ρουμπάνης.

«Τώρα θα έχουν και επίσημη εκπροσώπηση στο δημοτικό συμβούλιο και ελπίζω αυτό να λειτουργήσει τελικά εις βάρος τους γιατί δεν θα μπορούν να κρύβονται, να κρύβουν τις μεθόδους τους, τις απόψεις τους, το αδιέξοδο πρόγραμμά τους που πέραν της βίας δεν προτείνει τίποτα για την επίλυση των προβλημάτων», υπογραμμίζει. Όλα αυτά, ο Τύπος δεν τα έχει προβάλλει, ούτε η Αριστερά. Τώρα πια και ο Τύπος και η Αριστερά θα αναγκαστούν να ασχοληθούν μαζί τους και να ενημερώσουν τον κόσμο που πήγε να διαμαρτυρηθεί απέναντι στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και κατέληξε στην αγκαλιά των φασιστών», σημειώνει.

Καταγγέλλοντας τα κόμματα της Αριστεράς, τα οποία «λάμπουν δια της απουσίας τους», ο κ. Ρουμπάνης σημειώνει πως «μόνο σε προεκλογική περίοδο θυμήθηκαν η κ. Πορτάλιου και ο κ. Αλαβάνος να κάνουν περιοδεία στην περιοχή μας. Το θέμα, για παράδειγμα, της κατάληψης της πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα υποβαθμίστηκε, όχι από την κ. Πορτάλιου, αλλά από τα κόμματα της Αριστεράς που υποβάθμισαν το φασιστικό κίνδυνο και δεν προσπάθησαν να αναδείξουν ότι εδώ εκτελείται κατάργηση του Συντάγματος και ότι το παρακράτος βασιλεύει. Αυτό, δυστυχώς, αποτελεί έναν κίνδυνο διότι τα κόμματα της Αριστεράς στην περιοχή μας μετρούσαν πιθανότατα ψηφοθηρικά το ζήτημα και όχι πολιτικά».

πηγή_ http://tvxs.gr/node/70301

__________________________

An article of an independent news agency, regarding the popularity rise of the far right party "Χρυσή Αυγή"(Golden Dawn/Chrisi Avgi) in the last elections. It comments, that the violent acts against immigrants, and minorities seem to have a positive impact upon Athenians, given that the party's popularity has quadrupled from the previews elections. After yesterday's elections, the party for the first time has secured a municipal counselor seat for their president Nikos Michaloliakos. The party which appeared in the elections with the name "Elliniki Avgi" (Greek Dawn), is regarded a nationalist, neo-fascist group, and some people charge it with violent crimes against left wing personalities. A former leading member of the party (alias Periandros) charged with attempt of murder (against left wing students), is committing a 12 year imprisonment. Some people also consider that the party is protected and cooperating with the Greek Police. It is also regarded that the party is responsible for triggering violent acts against immigrants in the Agios Panteleimonas area.

Το Βήμα | Άρθρο "Γκέτο, περιχαράκωση ή συνύπαρξη;" [Ν. Μουζέλης]

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η παγκόσμια κρίση εντείνει την αντιπαράθεση μεταξύ γηγενών και μεταναστευτικών ομάδων σε πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες. Ο μετανάστης, κυρίως στο φαντασιακό των λαϊκών στρωμάτων αλλά όχι μόνο, γίνεται αποδιοπομπαίος τράγος. Ευθύνεται για την υψηλή ανεργία, για την επιδείνωση των υπηρεσιών του κοινωνικού κράτους, για την άνοδο της εγκληματικότητας κτλ. Με αυτόν τον τρόπο τα θετικά αποτελέσματα της μετανάστευσης αγνοούνται και ο ιδεολογικός λόγος της άκρας Δεξιάς μεταφέρει το βάρος της ευθύνης για τη σημερινή δυσπραγία από τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό στην πολυπολιτισμικότητα, στην εξάλειψη της ομογενοποιημένης εθνικής κουλτούρας. Παρ΄ όλα αυτά, όμως, η πολυπολιτισμικότητα όχι μόνο δεν θα εξαφανιστεί αλλά σίγουρα θα ενταθεί στα χρόνια που έρχονται. Δύο είναι οι βασικοί λόγοι για αυτό.

Παγκοσμιοποίηση

Σε έναν κόσμο όπου η αλληλεξάρτηση όλων των χωρών του πλανήτη αυξάνεται γεωμετρικά και όπου πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι υποσιτίζονται είναι αδύνατον ο Βορράς να αναχαιτίσει το ρεύμα των πολιτικά κατατρεγμένων και πεινασμένων του Νότου- ανθρώπων που προσπαθούν να αποφύγουν την απόλυτη εξαθλίωση, διεισδύοντας στο Club των πλουσίων. Ακόμη και η πιο αυστηρή περιφρούρηση των συνόρων δεν μπορεί να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές από τον τρίτο στον πρώτο κόσμο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι πλούσιες χώρες αντιμετωπίζουν το εξής δίλημμα: είτε να καταλύσουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και να επιβάλουν ημιαστυνομικά καθεστώτα είτε να δεχθούν την, μέσα σε λογικά όρια, εντεινόμενη πολυπολιτισμικότητα ως μια αναπόφευκτη κατάσταση που από τη μια μεριά δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, αλλά από την άλλη, όταν αντιμετωπίζεται με έναν δημοκρατικό και κοινωνικά δίκαιο τρόπο, συμβάλλει σημαντικά στην οικονομία, στην κοινωνία και στον πολιτισμό μιας χώρας.

Ενας δεύτερος λόγος για τον οποίον η πολυπολιτισμικότητα δεν μπορεί να εξαλειφθεί ή να περιθωριοποιηθεί είναι πως έχει γερές ρίζες (και λόγω της αποικιοκρατίας και λόγω της ανάγκης των κατεστραμμένων από τον πόλεμο δυτικοευρωπαϊκών οικονομιών από φθηνή εργασία- κυρίως στην πρώιμη μεταπολεμική περίοδο). Στον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού η άνοδος του σοβινιστικού εθνικισμού και η ιδέα πως το έθνος-κράτος πρέπει να έχει μία γλώσσα, μία θρησκεία και μία κουλτούρα οδήγησε στη βίαιη «ομογενοποίηση» του πληθυσμού. Οδήγησε σε πρακτικές που κυμαίνονταν από τη συστηματική εξαφάνιση της κουλτούρας των μειονοτήτων ως τη μαζική εξόντωση πληθυσμών (π.χ. η γενοκτονία των Αρμενίων στην Τουρκία). Αυτού του είδους η βάρβαρη ομογενοποίηση δεν είναι δυνατή σήμερα στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο. Τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορεί να μη γίνονται σεβαστά παντού (π.χ. Ιράκ), αλλά τα προγράμματα των ρατσιστών και των εθνοκαπήλων για «εθνική κάθαρση» αποτελούν φαντασιώσεις. Με βάση τα παραπάνω το βασικό πρόβλημα δεν είναι αν η πολυπολιτισμικότητα θα εξαφανιστεί ή περιθωριοποιηθεί. Το βασικό πρόβλημα είναι τι μορφές θα πάρει στο μέλλον.

Τρεις μορφές

Μια πρώτη μορφή είναι αυτή της πολιτισμικής γκετοποίησης. Σε αυτήν την περίπτωση η μειονότητα περιχαρακώνεται, κλείνεται στον εαυτό της, είτε λόγω εξωτερικών πιέσεων (π.χ. εχθρι κή στάση του γηγενούς πληθυσμού, περιθωριοποίηση μέσω των μηχανισμών της αγοράς ή του κράτους) είτε λόγω επιλογής (π.χ. εθνοθρησκευτικές μειονότητες που θέλουν να αποφύγουν τα «ελευθέρια», κοσμικά, δυτικά ήθη).

Ενας δεύτερος τύπος πολυπολιτισμικότητας χαρακτηρίζεται από την καταπιεστική στρατηγική μιας κυβέρνησης που προσπαθεί να εμποδίσει την αναπαραγωγή της μειονοτικής κουλτούρας (π.χ. η κατάσταση των Κούρδων, κυρίως πριν από τη διακυβέρνηση Ερντογάν). Μια ηπιότερη μορφή πολιτισμικής καταπίεσης μπορεί να αποσκοπεί όχι στην εξάλειψη της μειονοτικής κουλτούρας αλλά στην κατάργηση συγκεκριμένων πολιτιστικών δικαιωμάτων (π.χ. το δικαίωμα του εθνοτικού αυτοπροσδιορισμού της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη ή το δικαίωμα της χρήσης της ισλαμικής μαντίλας στη Γαλλία).

Μια τρίτη μορφή πολυπολιτισμικότητας θα μπορούσε κανείς να την αποκαλέσει πολυλογική ή, για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του Χάμπερμας, «επικοινωνιακή». Η πολυπολιτισμικότητα που έχει μια επικοινωνιακή/πολυλογική βάση σέβεται την αυτονομία και την εσωτερική λογική των επί μέρους πολιτισμικών παραδόσεων, επιμένοντας παράλληλα να χτίζει αμφίδρομες γέφυρες μεταξύ τους, δηλαδή να διαμορφώνει μια lingua franca, με τη βοήθεια της οποίας κάθε πολιτισμική λογική θα μπορεί να «μεταφράζεται» και να επικοινωνεί με τις υπόλοιπες.

Οι περιορισμοί

Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης αποτελεί ένα παράδειγμα συνύπαρξης διαφορετικών πολιτισμικών παραδόσεων. Σεβασμός που πρέπει να συμβαδίζει με την καθολική αποδοχή στα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα Μια τέτοια lingua franca θα πρέπει να βασίζεται όχι μόνο στην αρχή του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ διαφορετικών πολιτισμικών παραδόσεων αλλά και στην επίγνωση ότι η ειρηνική και δημιουργική συνύπαρξη διαφορετικών παραδόσεων συνεπάγεται και ορισμένους περιορισμούς στην πολιτισμική αυτονομία. Σε μια δημοκρατικά διοικούμενη πολυπολιτισμική κοινωνία, η πολιτισμική αυτονομία περιορίζεται από δύο παράγοντες. Πρώτον, από τις δημοκρατικές εκείνες αξίες που κάνουν κατ΄ αρχήν εφικτό τον πολιτισμικό πλουραλισμό και, δεύτερον, από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία αν και θεσμοθετήθηκαν σε μαζική κλίμακα, πρώτη φορά στη Δύση, έχουν αποκτήσει σήμερα διαπολιτισμικό, οικουμενικό χαρακτήρα. Αυτό που θέλω να πω με το παραπάνω είναι ότι ο σεβασμός για την αυτονομία μειονοτικών πολιτισμικών παραδόσεων δεν μπορεί να εκτείνεται ως την ανοχή, για παράδειγμα, της απόλυτης ανδροκρατίας μέσα στην οικογένεια, την κλειτοριδεκτομή, τη θρησκευτική παρότρυνση σε τρομοκρατικές πράξεις κτλ.

Οι τρεις αυτέςμορφές πολυπολιτισμικότητας αποτελούν «ιδεώδεις τύπους», με την έννοια ότι δεν υφίστανται στην απόλυτα καθαρή εκδοχή τους. Οι υπαρκτές καταστάσεις αποτελούν μείγματα στοιχείων που προέρχονται και από την γκετοποιημένη, και την καταπιεστική και την επικοινωνιακή πολυπολιτισμικότητα- μείγματα μέσα στα οποία, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ένα από τα στοιχεία είναι κυρίαρχο. Με βάση αυτή τη διαπίστωση νομίζω ότι η κυριαρχία της επικοινωνιακής πολυπολιτισμικότητας που συνάδει με τη λογική των δημοκρατικών δικαιωμάτων είναι, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, πολύ δύσκολο να επιτευχθεί κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Η νεοφιλελεύθερη παγκόσμια τάξη πραγμάτων σαφώς ευνοεί την παραπέρα ανάπτυξη ενός μείγματος γκετοποιημένης και καταπιεστικής πολυπολιτισμικότητας.

Ο κ. Νίκος Μουζέλης είναι ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας LSΕ.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» στις 24/10/2010

Source_ http://tvxs.gr/node/69013

Καθημερινή _07.10.2010 | Άρθρο "Οι Παροικίες Αλλοδαπών στην Αθήνα"

Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, μόνιμοι και παράνομοι, από δεκάδες χώρες κατοικούν στο Λεκανοπέδιο συνδιαμορφώνοντας ένα πολύχρωμο όσο και πολύπλοκο μωσαϊκό. Το μεγαλύτερο αριθμητικά τμήμα των μεταναστών βρίσκεται στον δήμο των Αθηναίων (σχεδόν ένας στους δύο) ενώ παράλληλα, το κέντρο της πρωτεύουσας τα τελευταία χρόνια υποδέχεται και στη συνέχεια «διανέμει» στις γειτονιές τους περισσότερους νεοφερμένους μετανάστες, λειτουργώντας σαν... ρεσεψιόν. Από τους Αλβανούς της δεκαετίας του '90 μέχρι τους Σουδανούς της τελευταίας δεκαετίας, οι περισσότερες «φυλές» μεταναστών πέρασαν έστω και για μικρό χρονικό διάστημα από το κέντρο. Αργότερα, οι ίδιοι μετανάστες μετακινήθηκαν σε περιοχές όπως Πατήσια, Κυψέλη, Σεπόλια, «αφήνοντας χώρο» σε νεοεισερχόμενους μετανάστες.
_του Κώστα Oνισένκο



«Και σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών της Αθήνας μένει σε περιοχές γύρω από το κέντρο», σχολιάζει στην «Κ» ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, κ. Θωμάς Μαλούτας, ο οποίος υποστηρίζει ότι η υποβάθμιση αυτών των περιοχών ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, από την εποχή της αντιπαροχής. «Μετανάστες μένουν σε πολυκατοικίες εκείνης της περιόδου, τις οποίες εμείς απαξιώσαμε. Οι περιοχές ήταν ήδη υποβαθμισμένες. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο προσείλκυσαν τους μετανάστες, καθώς είχαν χαμηλά ενοίκια», εξηγεί ο ίδιος.

Οσο περισσότερα χρόνια μένουν οι μετανάστες στην Ελλάδα και εντάσσονται στο εργατικό δυναμικό της χώρας, τόσο μετακινούνται ολοένα πιο μακριά από το κέντρο. Δεν είναι τυχαίο ότι η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα, οι Αλβανοί και οι Αλβανίδες έχουν διασκορπιστεί σε πολλές γειτονιές και παρουσιάζουν μεγάλη διασπορά και τάση συγχώνευσης με τον ελληνικό πληθυσμό.

Από τη δεκαετία του '90 δημιουργήθηκαν μεταναστευτικές νησίδες κατοικίας μεταναστών, όπως η πολωνική γειτονιά μεταξύ Αχαρνών και Σταθμού Λαρίσης ή τα νέα στέκια των Πακιστανών στον Αγιο Ιωάννη Ρέντη. Υπάρχουν, ωστόσο, και παλαιότερες «παροικίες», οι οποίες λειτούργησαν σαν πόλοι έλξης. Στην πραγματικότητα, οι μετανάστες, ερχόμενοι στην Ελλάδα, ζουν αρχικά σε σπίτια συγγενών ή φίλων και στη συνέχεια σε κοντινή απόσταση προκειμένου να βοηθούν ο ένας τον άλλον, να εργάζονται ή να διασκεδάζουν μαζί. Ετσι εξηγείται και η ισχυρή παρουσία ομογενών από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ στην Καλλιθέα.

Πακιστανοί στη Νέα Ιωνία

Μια τέτοια μικρή κοινότητα είχαν οι Πακιστανοί στη Νέα Ιωνία, από τη δεκαετία του 1970 ακόμα. Τότε, η ζήτηση για φθηνότερα εργατικά χέρια σε εργοστάσια και βιοτεχνίες ιματισμού της περιοχής άνοιξε τις πύλες για μετανάστες από το Πακιστάν. Μελετητές ανέφεραν ότι υπήρχαν διακρατικές συμβάσεις για την εισδοχή τους, κάτι που ωστόσο φαίνεται να είναι αστικός μύθος. «Οταν ψάξαμε μέσα από τα επίσημα αρχεία προέκυψε ότι δεν υπήρξε ποτέ καμία διακρατική συμφωνία, όπως πιστεύουν αρκετοί», αναφέρει στην «Κ» ο ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ, κ. Θάνος Μαρούκης.

«Οι μετανάστες επιλέγουν περιοχές με φθηνό κτιριακό απόθεμα, με φθηνά ενοίκια. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η Κυψέλη. Οι μεσοαστοί κάτοικοί της μετακινήθηκαν σταδιακά προς τα βόρεια, με αποτέλεσμα να εγκατασταθούν εκεί πολλοί μετανάστες από την Αλβανία», συμπληρώνει στην «Κ» ο κοινωνιολόγος κ. Δημήτρης Παρσάνογλου, ερευνητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Αλλος σημαντικός παράγοντας επιλογής είναι η απόσταση ή η πρόσβαση που έχουν οι μετανάστες στις εργασίες τους. Χαρακτηριστικά, πολλές γυναίκες από τις Φιλιππίνες και τη Σρι Λάνκα μένουν στους Αμπελοκήπους, καθώς η περιοχή έχει άμεση πρόσβαση με μέσα μαζικής μεταφοράς στα βόρεια προάστια, όπου εργάζονται ως οικιακές βοηθοί. Στους Αμπελοκήπους επίσης ζουν πολλοί Αιθίοπες, καθώς στην περιοχή λειτουργεί Κοπτική εκκλησία.

Σύμφωνα με τον κ. Μαλούτα, υπάρχουν περιοχές στην Αθήνα, με κυρίαρχο παράδειγμα την πλατεία Ομονοίας, που ναι μεν αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, ωστόσο δεν μπορούν να χαρακτηριστούν γκέτο. «Είμαστε τυχεροί που τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρξαν μεγάλα προγράμματα κοινωνικής κατοικίας (εργατικές πολυκατοικίες), όπως σε άλλες χώρες, που στη συνέχεια υποβαθμίστηκαν και έγιναν σημείο συγκέντρωσης μεταναστευτικών ομάδων, με τη μικρότερη δυνατότητα πρόσβασης σε αξιοπρεπή κατοικία», καταλήγει ο ίδιος.

Κάλυψαν ανάγκες σε πολλούς τομείς

Η μετανάστευση δεν είναι παιδί μόνο της ανάγκης στη χώρα προέλευσης, έρχεται να καλύψει και υπαρκτές ανάγκες στη χώρα εισαγωγής. Για παράδειγμα, τα μαζικά κύματα των Αλβανών που ήρθαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του '90 στράφηκαν προς την ανθούσα τότε οικοδομή, προς τις εργασιοβόρες αγροτικές εργασίες, ενώ μεγάλο τμήμα των γυναικών αλβανικής καταγωγής απορροφήθηκαν σαν οικιακές βοηθοί. Αλλες στράφηκαν και προς τη «βιομηχανία της διασκέδασης», κυρίως ως σερβιτόρες, καθαρίστριες, εργαζόμενες στην κουζίνα κ.λπ. Οι εισροές που ακολούθησαν από άλλες βαλκανικές χώρες, την Ανατολική Ευρώπη και την πρώην ΕΣΣΔ έφεραν στη χώρα μας πιο ειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Η προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων, τα «μεγάλα έργα» της εποχής, απαίτησαν εκατοντάδες χιλιάδες φθηνά εργατικά χέρια, με αποτέλεσμα να απορροφηθούν οι μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη. Πολλοί ανέπτυξαν περαιτέρω δεξιότητες, εξελίχθηκαν ως τεχνίτες στους τομείς της οικοδομής, της συντήρησης σπιτιών ή των μεγάλων τεχνικών έργων, βρήκαν εργασία τα επόμενα χρόνια, αλλά δοκιμάζονται τώρα από την οικονομική κρίση.

Τα μεταναστευτικά κύματα από την Ασία (Πακιστάν, Μπανγκλαντές κ.λπ.) οδηγήθηκαν είτε στα χωράφια είτε σε παραδοσιακές βιοτεχνίες. Παραδοσιακές ασχολίες, όπως η εργασία γυναικών από τις Φιλιππίνες ως οικιακές βοηθοί, διατηρήθηκαν. Στο εμπόριο, δυναμική είναι η ανάπτυξη καταστημάτων από Κινέζους, αλλά και Ινδούς, Πακιστανούς κ.λπ. Το εμπόριο του δρόμου κρατούν οι Αφρικανοί κυρίως. Πάντως, όσοι μετανάστες εισέρχονται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με την οικονομική κρίση, γεγονός που οδηγεί στην περιθωριοποίηση αλλά και στην παραβατικότητα.

Source_ http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_17/10/2010_419077

Most Serious _2010 | Ντοκιμαντέρ "Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Ζωή στη Γη"

Ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ. Συμμετέχει η καθηγήτρια της σχολής μας Ντίνα Βαϊου.

"Στον αντίποδα των «αγανακτισμένων» του Αγίου Παντελεήμονα, υπάρχει μια ομάδα άλλων ανθρώπων - πάρα πολύ εκνευρισμένων με τα όσα συμβαίνουν στην περιοχή. Η ομάδα «most serius» σας παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ της «Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Ζωή στη Γη», στο οποίο εκφράζει την απογοήτευση που νιώθει όταν πρέπει να δηλώνoυμε τα αυτονόητα."

Δημοτικές Εκλογές _2010 | Υποψήφιοι Δήμου Αθήνας

Με αιχμή τα προβλήματα του κέντρου της Αθήνας, μέσα σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και με αρκετές απουσίες από τον πολιτικό χώρο, διεξήχθη χθες δημόσια συζήτηση με θέμα το «Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές 2010». Την εκδήλωση διοργάνωσε ο πολιτιστικός σύλλογος «Παναθήναια» και το περιοδικό MOnuMENTA, στην πλατεία Κουμουνδούρου.

_της Κωνσταντίνας Τσιλομελέκη

Στις 5 το απόγευμα ήταν όλοι εκεί. Κάτοικοι του κέντρου, έτοιμοι να εκφράσουν την αγανάκτηση και την οργή τους, για τη δύσκολη καθημερινότητά τους και υποψήφιοι δήμαρχοι, περιφερειάρχες και αντιπεριφερειάρχες έτοιμοι να κάνουν απ’ το βήμα, τις προγραμματικές τους δηλώσεις. Η συζήτηση δεν είχε ξεκινήσει ακόμα, όταν άρχισαν οι διαφωνίες μεταξύ των παρευρισκόμενων κατοίκων, για τα αίτια των προβλημάτων του κέντρου. Οι περισσότεροι κατέληγαν στο ίδιο συμπέρασμα ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, κι όπως υποστήριξε η εκπρόσωπος της MOnuMENTA «ήρθαμε να ακούσουμε τους υποψήφιους να δίνουν λύσεις».

Στο συντονισμό της συζήτησης, ήταν ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηγεωργίου ενώ πρώτος το λόγο έλαβε, λόγω πίεσης χρόνου και ανειλημμένων υποχρεώσεων, ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Καμίνης. Βασικοί άξονες της τοποθέτησής του, ήταν η συνεχής εισροή μεταναστών, η περίθαλψή τους, η απουσία στεγαστικής πολιτικής και το εμπόριο ναρκωτικών. Ο κ. Καμίνης υποστήριξε ότι, υπάρχει συνεχής εισροή προσφύγων που εντείνει το πρόβλημα εξαιτίας του ήδη γκετοποιημένου κέντρου, που είναι κι ο χώρος υποδοχής τους. Παράλληλα τόνισε ότι, με εφαρμογή στεγαστικής πολιτικής που δεν υπάρχει μέχρι σήμερα, οι πολίτες θα επιστρέψουν στο κέντρο και στις επιχειρήσεις τους ενώ το ζήτημα των τοξικομανών θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με περίθαλψη αλλά και καταστολή.

Στη συζήτηση έλαμψε δια της απουσίας του ο δήμαρχος Αθηναίων, Νικήτας Κακλαμάνης, τον οποίο κλήθηκε να αντικαταστήσει ο αντιδήμαρχος Λευτέρης Σκιαδάς, ο οποίος δέχθηκε και την αποδοκιμασία αρκετών παρευρισκομένων πριν πάρει το λόγο. Όσον αφορά τους μετανάστες και τους ναρκομανείς ο κ. Σκιαδάς υποστήριξε ότι, «το πρόβλημα πρέπει να αποκεντρωθεί για να λυθεί», τότε η φωνή μιας ηλικιωμένης γυναίκας ακούστηκε να λέει «αποκέντρωση, να τους πάρετε από δω». Επίσης, ο αντιδήμαρχος ισχυρίστηκε ότι «η αστυνομία θα πρέπει να κάνει επιχειρήσεις που να στοχεύουν στην διακοπή της εισροής μεταναστών».

Στο βήμα ανέβηκε στη συνέχεια η Ελένη Πορτάλιου, υποψήφια δήμαρχος Αθηναίων με το συνδυασμό «Ανοιχτή Πόλη». Έθιξε θέματα που αφορούν γενικότερα προβλήματα της πόλης και πρότεινε λύσεις όπως εξωραϊσμό των δημόσιων χώρων, καθαριότητα και έλεγχο των παράνομων και μη, νυχτερινών κέντρων που προκαλούν ηχορύπανση.

Η Ελένη Πορτάλιου τόνισε ότι, η ΕΛΑΣ πρέπει να «διαλύσει» τις συμμορίες που διακινούν ναρκωτικά και ο ΟΚΑΝΑ πρέπει να αποκεντρωθεί. Με την τοποθέτηση της, συμφώνησε ο Νίκος Μπελαβίλας, υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Πειραιά με το συνδυασμό του Αλέκου Αλαβάνου, «Ελεύθερη Αττική». Ο κ. Μπελαβίλας επικεντρώθηκε στη κατάσταση που επικρατεί στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και τόνισε ότι «επικίνδυνοι είναι αυτοί που παρελαύνουν ξυλοκοπώντας μετανάστες, αν συνεχιστεί αυτό θα χωριστούμε σε δύο ομάδες, σταματήστε τις συνθήκες εμφυλίου». Ακούγοντας αυτό, μια γυναίκα στα πίσω καθίσματα λέει χαμηλόφωνα «μας πετάνε χαρτιά οι χρυσαυγίτες κάτω από τις πολυκατοικίες, ξέρουν ότι είμαστε ευάλωτοι».

Ο Γρηγόρης Ψαριανός, υποψήφιος περιφερειάρχης με το συνδυασμό «Αττική Γη» αφού μίλησε για την σημερινή εποχή «τρόμου και φόβου» πρότεινε ότι, «η αντιμετώπιση αρκετών προβλημάτων δεν είναι θέμα χρημάτων αλλά πρωτοβουλιών». Όσον αφορά τους τοξικομανείς τόνισε ότι, θα πρέπει να τους παρέχεται φροντίδα όπως σε όλους του ασθενείς, ενώ υποστήριξε την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών.

Στην συζήτηση παρευρέθηκαν και μίλησαν επίσης, ο Γιώργος Αμιράς με τον συνδυασμό «Επιμένουμε Αθήνα», ο Γιάννης Μήλιος εκπροσωπώντας τον υποψήφιο περιφερειάρχη Αλέξη Μητρόπουλου, ο Κ. Διάκος από τους Οικολόγους Πράσινους, ο Χρ. Κουρούσης υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του Γιάννη Δημαρά και ο Πέτρος Κωνσταντίνου υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Αφού ολοκληρώθηκε ο πρώτος γύρος ομιλιών από τους υποψήφιους, οι οποίοι ήδη είχαν αρχίσει να «αραιώνουν» το λόγο έλαβαν εκπρόσωποι από οργανώσεις οικολογικές, τοπικές αλλά και εμπόρων/καταστηματαρχών. Η συζήτηση έμοιαζε να φτάνει στο τέλος, όταν σιγά-σιγά αποχώρησαν οι περισσότεροι «προσκεκλημένοι» υποψήφιοι. Οι κάτοικοι της περιοχής, τότε αρχίζουν να παίρνουν το λόγο και να καταθέτουν προσωπικές του εμπειρίες και παράπονα ενώ όταν συνειδητοποιούν ότι, η αίθουσα αδειάζει χωρίς να τους έχει ακούσει σχεδόν κανείς αναρωτιούνται «που είναι οι υποψήφιοι δήμαρχοι να μας δώσουν λύσεις;».

Source_ http://tvxs.gr/node/68265