Showing posts with label Απαρτχάιντ. Show all posts
Showing posts with label Απαρτχάιντ. Show all posts

Oct 31, 2010

TVXS _2010 | Άρθρο "Έκτος από τις Εκλογές, υπάρχουν και οι Άστεγοι"


Την στιγμή που η εκλογολογία φουντώνει, με τις κυριακάτικες εφημερίδες να εξετάζουν τα σενάρια σχηματισμού κυβερνήσεων σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, όλο και περισσότεροι Αθηναίοι καταφεύγουν στα συσσίτια των δήμων και στους ξενώνες για τους αστέγους. Και όπως μαρτυρούν οι εικόνες από την κάμερα του Tvxs, δεν πρόκειται πλέον για τους ...συνήθεις φτωχούς, αλλά για ανθρώπους της μεσαίας τάξης που σταδιακά καταστρέφεται.


Οι άστεγοι της Αθήνας πολλαπλασιάζονται με ρυθμούς που συναγωνίζονται τις αυξήσεις των τιμών και τον πληθωρισμό. Ο Δημήτρης είναι γύρω στα 40 και δεν φανταζόταν ποτέ ότι κάποια στιγμή θα κατέληγε χωρίς δουλειά και χωρίς χρήματα. "Κοιμάμαι μέσα σε αυτο το σαραβαλάκι", λέει στο Tvxs δείχνοντας το αυτοκίνητο του. "Ημουν οδηγός σε μια μεγάλη εταιρεία αλλά μας απέλυσαν όλους. Ελοιωσα τα παπούτσια μου τρέχοντας από δω και απο εκει, αλλά δεν μπόρεσα να βρώ δουλειά. Δεν είχα να πληρώσω το νοίκι και βρέθηκα μόνος, με το μόνο περιουσιακό μου στοιχείο. Αυτό το αυτοκινητάκι. Πάλι καλά,αλλά δεν ξέρω τι θα γίνει μόλις πιάσουν τα κρύα. Ευτυχώς, προς το παρόν, που ο παπάς σε μια εκκλησία στο Μπραχάμι με αφήνει να πλυθώ και μου δίνει ένα πιάτο φαί".



Πολλοί απ αυτούς που αναζητούν τροφή καταφεύγουν στα συσσίτια ανθρωπιστικών οργανώσεων ή δήμων. Στο ίδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, απ όπου και οι εικόνες στο βιντεο, η άνοδος της ζήτησης για το πλαστικό μπολ με τη σούπα ή το κοτόπουλο θυμίζει τα ...spread των ελληνικών ομολόγων. Σϋμφωνα με τον κύριο Σκιαδά, αντιδήμαρχο και πρόεδρο του Ιδρύματος . από 1.200 συσσίτια του 2005 έχουμε φτάσει σήμερα στα 4.500. Το 85% περίπου των ανθρώπων που ζητούν βοήθεια είναι Ελληνες και οι υπόλοιποι μετανάστες και πρόσφυγες. Οταν περάσει κανείς το σκαλοπάτι του συσσίτιου ή των ξενώνων για αστέγους, όλοι είναι ίσοι..

Εν τω μεταξύ, καθώς όλοι και περισσότεροι άνθρωποι γίνονται φτωχότεροι,όσοι διαθέτουν κεφάλαιο αγοράζουν σε χαμηλές τιμές ακίνητα, σε περιοχές που θεωρούνται σήμερα υποβαθμισμένες λόγω της παρουσίας μεταναστών ή αστέγων. H σημερινή "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" αναφέρεται στη σκόπιμη υποβάθμιση περιοχών από κτηματομεσιτικές, με τη συνδρομή ακόμη και ΜΚΟ, με στόχο την αγορά γης σε εξευτελιστικές τιμές και τη μεταπώληση έπειτα από επιχειρήσεις ανάπλασης.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα σε περιοχές όπως το Μεταξουργείο, τον Κεραμικό, τα στενά γύρω από την Ομόνοια, στα στενά της Πειραιώς, στους κάθετους δρόμους της Αχαρνών, αλλά και στον Άγιο Παντελεήμονα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα συγκεκριμένο project που φέρει τον τίτλο «εξευγενισμός» και έχει ήδη εφαρμοστεί σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές πόλεις. Το project προσβλέπει στην αναμόρφωση υποβαθμισμένων περιοχών μέσω της εισροής ιδιωτικών κεφαλαίων.

Ωστόσο, πρόσφατη έρευνα της Property LTD για πέντε περιοχές της Αθήνας, η οποία φέρει τον τίτλο «Πέντε περιοχές όμηροι της υποτιμητικής κερδοσκοπίας», αποκαλύπτει πως η άνοδος των δεικτών εγκληματικότητας κατά μία ποσοστιαία μονάδα ρίχνει το κόστος των ακινήτων κατά 0,5 μονάδες. Αντίστοιχα, σε κατοικίες μεγάλης ηλικίας και χαμηλού ορόφου, η αύξηση της εγκληματικότητας κατά μία μονάδα ενδέχεται να οδηγήσει σε μείωση του κόστους ακόμη και κατά δύο μονάδες.

Όπως αναφέρει η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», σύμφωνα με τους ειδικούς, σε αυτούς τους αριθμούς βρίσκεται η βάση του «σκληρού παιχνιδιού» που γίνεται σε περιοχές όπως το Μεταξουργείο, αλλά και ο Άγιος Παντελεήμονας.

Μάλιστα, έκθεση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αναφέρει ότι «η βάση της διαδικασίας του εξευγενισμού βρίσκεται στην υποβάθμιση κεντρικών περιοχών των πόλεων και συνεπώς στην υποτίμηση καιαπαξίωση του επενδεδυμένου στη γη κεφαλαίου σε αυτές τις περιοχές». Στην έκθεση σημειώνεται ότι «κάποιες φορές μάλιστα η εγκατάσταση μεταναστών και η απαξίωση του κτισμένου περιβάλλοντος υποβοηθούνται από τους επροσώπους του κτηματικού κεφαλαίου εξυπηρετώντας συγκεκριμένες σκοπιμότητες».

Τέλος, η εφημερίδα αναφέρεται σε καταγγελίες από κατοίκους του Μεταξουργείου πως μικροιδιοκτήτες και κάτοικοι της περιοχής έχουν μπει στο στόχαστρο κτηματομεσιτών με στόχο «τη συνένωση των ακινήτων κει των μικρών ιδιόκτητών περιουσιών σε μεγάλες». Οι κάτοικοι στις καταγγελίες τους εμπλέκουν ακόμη και ΜΚΟ, οι οποίες έχουν συσταθεί από κάτοικους διαφόρων περιοχών και χρηματοδοτούνται από μεγαλοϊδιοκτήτες Real Estate.

Πηγή_ http://tvxs.gr/node/69528

Oct 24, 2010

Το Βήμα | Άρθρο "Γκέτο, περιχαράκωση ή συνύπαρξη;" [Ν. Μουζέλης]

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η παγκόσμια κρίση εντείνει την αντιπαράθεση μεταξύ γηγενών και μεταναστευτικών ομάδων σε πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες. Ο μετανάστης, κυρίως στο φαντασιακό των λαϊκών στρωμάτων αλλά όχι μόνο, γίνεται αποδιοπομπαίος τράγος. Ευθύνεται για την υψηλή ανεργία, για την επιδείνωση των υπηρεσιών του κοινωνικού κράτους, για την άνοδο της εγκληματικότητας κτλ. Με αυτόν τον τρόπο τα θετικά αποτελέσματα της μετανάστευσης αγνοούνται και ο ιδεολογικός λόγος της άκρας Δεξιάς μεταφέρει το βάρος της ευθύνης για τη σημερινή δυσπραγία από τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό στην πολυπολιτισμικότητα, στην εξάλειψη της ομογενοποιημένης εθνικής κουλτούρας. Παρ΄ όλα αυτά, όμως, η πολυπολιτισμικότητα όχι μόνο δεν θα εξαφανιστεί αλλά σίγουρα θα ενταθεί στα χρόνια που έρχονται. Δύο είναι οι βασικοί λόγοι για αυτό.

Παγκοσμιοποίηση

Σε έναν κόσμο όπου η αλληλεξάρτηση όλων των χωρών του πλανήτη αυξάνεται γεωμετρικά και όπου πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι υποσιτίζονται είναι αδύνατον ο Βορράς να αναχαιτίσει το ρεύμα των πολιτικά κατατρεγμένων και πεινασμένων του Νότου- ανθρώπων που προσπαθούν να αποφύγουν την απόλυτη εξαθλίωση, διεισδύοντας στο Club των πλουσίων. Ακόμη και η πιο αυστηρή περιφρούρηση των συνόρων δεν μπορεί να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές από τον τρίτο στον πρώτο κόσμο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι πλούσιες χώρες αντιμετωπίζουν το εξής δίλημμα: είτε να καταλύσουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και να επιβάλουν ημιαστυνομικά καθεστώτα είτε να δεχθούν την, μέσα σε λογικά όρια, εντεινόμενη πολυπολιτισμικότητα ως μια αναπόφευκτη κατάσταση που από τη μια μεριά δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, αλλά από την άλλη, όταν αντιμετωπίζεται με έναν δημοκρατικό και κοινωνικά δίκαιο τρόπο, συμβάλλει σημαντικά στην οικονομία, στην κοινωνία και στον πολιτισμό μιας χώρας.

Ενας δεύτερος λόγος για τον οποίον η πολυπολιτισμικότητα δεν μπορεί να εξαλειφθεί ή να περιθωριοποιηθεί είναι πως έχει γερές ρίζες (και λόγω της αποικιοκρατίας και λόγω της ανάγκης των κατεστραμμένων από τον πόλεμο δυτικοευρωπαϊκών οικονομιών από φθηνή εργασία- κυρίως στην πρώιμη μεταπολεμική περίοδο). Στον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού η άνοδος του σοβινιστικού εθνικισμού και η ιδέα πως το έθνος-κράτος πρέπει να έχει μία γλώσσα, μία θρησκεία και μία κουλτούρα οδήγησε στη βίαιη «ομογενοποίηση» του πληθυσμού. Οδήγησε σε πρακτικές που κυμαίνονταν από τη συστηματική εξαφάνιση της κουλτούρας των μειονοτήτων ως τη μαζική εξόντωση πληθυσμών (π.χ. η γενοκτονία των Αρμενίων στην Τουρκία). Αυτού του είδους η βάρβαρη ομογενοποίηση δεν είναι δυνατή σήμερα στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο. Τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορεί να μη γίνονται σεβαστά παντού (π.χ. Ιράκ), αλλά τα προγράμματα των ρατσιστών και των εθνοκαπήλων για «εθνική κάθαρση» αποτελούν φαντασιώσεις. Με βάση τα παραπάνω το βασικό πρόβλημα δεν είναι αν η πολυπολιτισμικότητα θα εξαφανιστεί ή περιθωριοποιηθεί. Το βασικό πρόβλημα είναι τι μορφές θα πάρει στο μέλλον.

Τρεις μορφές

Μια πρώτη μορφή είναι αυτή της πολιτισμικής γκετοποίησης. Σε αυτήν την περίπτωση η μειονότητα περιχαρακώνεται, κλείνεται στον εαυτό της, είτε λόγω εξωτερικών πιέσεων (π.χ. εχθρι κή στάση του γηγενούς πληθυσμού, περιθωριοποίηση μέσω των μηχανισμών της αγοράς ή του κράτους) είτε λόγω επιλογής (π.χ. εθνοθρησκευτικές μειονότητες που θέλουν να αποφύγουν τα «ελευθέρια», κοσμικά, δυτικά ήθη).

Ενας δεύτερος τύπος πολυπολιτισμικότητας χαρακτηρίζεται από την καταπιεστική στρατηγική μιας κυβέρνησης που προσπαθεί να εμποδίσει την αναπαραγωγή της μειονοτικής κουλτούρας (π.χ. η κατάσταση των Κούρδων, κυρίως πριν από τη διακυβέρνηση Ερντογάν). Μια ηπιότερη μορφή πολιτισμικής καταπίεσης μπορεί να αποσκοπεί όχι στην εξάλειψη της μειονοτικής κουλτούρας αλλά στην κατάργηση συγκεκριμένων πολιτιστικών δικαιωμάτων (π.χ. το δικαίωμα του εθνοτικού αυτοπροσδιορισμού της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη ή το δικαίωμα της χρήσης της ισλαμικής μαντίλας στη Γαλλία).

Μια τρίτη μορφή πολυπολιτισμικότητας θα μπορούσε κανείς να την αποκαλέσει πολυλογική ή, για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του Χάμπερμας, «επικοινωνιακή». Η πολυπολιτισμικότητα που έχει μια επικοινωνιακή/πολυλογική βάση σέβεται την αυτονομία και την εσωτερική λογική των επί μέρους πολιτισμικών παραδόσεων, επιμένοντας παράλληλα να χτίζει αμφίδρομες γέφυρες μεταξύ τους, δηλαδή να διαμορφώνει μια lingua franca, με τη βοήθεια της οποίας κάθε πολιτισμική λογική θα μπορεί να «μεταφράζεται» και να επικοινωνεί με τις υπόλοιπες.

Οι περιορισμοί

Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης αποτελεί ένα παράδειγμα συνύπαρξης διαφορετικών πολιτισμικών παραδόσεων. Σεβασμός που πρέπει να συμβαδίζει με την καθολική αποδοχή στα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα Μια τέτοια lingua franca θα πρέπει να βασίζεται όχι μόνο στην αρχή του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ διαφορετικών πολιτισμικών παραδόσεων αλλά και στην επίγνωση ότι η ειρηνική και δημιουργική συνύπαρξη διαφορετικών παραδόσεων συνεπάγεται και ορισμένους περιορισμούς στην πολιτισμική αυτονομία. Σε μια δημοκρατικά διοικούμενη πολυπολιτισμική κοινωνία, η πολιτισμική αυτονομία περιορίζεται από δύο παράγοντες. Πρώτον, από τις δημοκρατικές εκείνες αξίες που κάνουν κατ΄ αρχήν εφικτό τον πολιτισμικό πλουραλισμό και, δεύτερον, από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία αν και θεσμοθετήθηκαν σε μαζική κλίμακα, πρώτη φορά στη Δύση, έχουν αποκτήσει σήμερα διαπολιτισμικό, οικουμενικό χαρακτήρα. Αυτό που θέλω να πω με το παραπάνω είναι ότι ο σεβασμός για την αυτονομία μειονοτικών πολιτισμικών παραδόσεων δεν μπορεί να εκτείνεται ως την ανοχή, για παράδειγμα, της απόλυτης ανδροκρατίας μέσα στην οικογένεια, την κλειτοριδεκτομή, τη θρησκευτική παρότρυνση σε τρομοκρατικές πράξεις κτλ.

Οι τρεις αυτέςμορφές πολυπολιτισμικότητας αποτελούν «ιδεώδεις τύπους», με την έννοια ότι δεν υφίστανται στην απόλυτα καθαρή εκδοχή τους. Οι υπαρκτές καταστάσεις αποτελούν μείγματα στοιχείων που προέρχονται και από την γκετοποιημένη, και την καταπιεστική και την επικοινωνιακή πολυπολιτισμικότητα- μείγματα μέσα στα οποία, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ένα από τα στοιχεία είναι κυρίαρχο. Με βάση αυτή τη διαπίστωση νομίζω ότι η κυριαρχία της επικοινωνιακής πολυπολιτισμικότητας που συνάδει με τη λογική των δημοκρατικών δικαιωμάτων είναι, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, πολύ δύσκολο να επιτευχθεί κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Η νεοφιλελεύθερη παγκόσμια τάξη πραγμάτων σαφώς ευνοεί την παραπέρα ανάπτυξη ενός μείγματος γκετοποιημένης και καταπιεστικής πολυπολιτισμικότητας.

Ο κ. Νίκος Μουζέλης είναι ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας LSΕ.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» στις 24/10/2010

Source_ http://tvxs.gr/node/69013

Oct 17, 2010

Καθημερινή _07.10.2010 | Άρθρο "Οι Παροικίες Αλλοδαπών στην Αθήνα"

Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, μόνιμοι και παράνομοι, από δεκάδες χώρες κατοικούν στο Λεκανοπέδιο συνδιαμορφώνοντας ένα πολύχρωμο όσο και πολύπλοκο μωσαϊκό. Το μεγαλύτερο αριθμητικά τμήμα των μεταναστών βρίσκεται στον δήμο των Αθηναίων (σχεδόν ένας στους δύο) ενώ παράλληλα, το κέντρο της πρωτεύουσας τα τελευταία χρόνια υποδέχεται και στη συνέχεια «διανέμει» στις γειτονιές τους περισσότερους νεοφερμένους μετανάστες, λειτουργώντας σαν... ρεσεψιόν. Από τους Αλβανούς της δεκαετίας του '90 μέχρι τους Σουδανούς της τελευταίας δεκαετίας, οι περισσότερες «φυλές» μεταναστών πέρασαν έστω και για μικρό χρονικό διάστημα από το κέντρο. Αργότερα, οι ίδιοι μετανάστες μετακινήθηκαν σε περιοχές όπως Πατήσια, Κυψέλη, Σεπόλια, «αφήνοντας χώρο» σε νεοεισερχόμενους μετανάστες.
_του Κώστα Oνισένκο



«Και σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών της Αθήνας μένει σε περιοχές γύρω από το κέντρο», σχολιάζει στην «Κ» ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, κ. Θωμάς Μαλούτας, ο οποίος υποστηρίζει ότι η υποβάθμιση αυτών των περιοχών ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, από την εποχή της αντιπαροχής. «Μετανάστες μένουν σε πολυκατοικίες εκείνης της περιόδου, τις οποίες εμείς απαξιώσαμε. Οι περιοχές ήταν ήδη υποβαθμισμένες. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο προσείλκυσαν τους μετανάστες, καθώς είχαν χαμηλά ενοίκια», εξηγεί ο ίδιος.

Οσο περισσότερα χρόνια μένουν οι μετανάστες στην Ελλάδα και εντάσσονται στο εργατικό δυναμικό της χώρας, τόσο μετακινούνται ολοένα πιο μακριά από το κέντρο. Δεν είναι τυχαίο ότι η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα, οι Αλβανοί και οι Αλβανίδες έχουν διασκορπιστεί σε πολλές γειτονιές και παρουσιάζουν μεγάλη διασπορά και τάση συγχώνευσης με τον ελληνικό πληθυσμό.

Από τη δεκαετία του '90 δημιουργήθηκαν μεταναστευτικές νησίδες κατοικίας μεταναστών, όπως η πολωνική γειτονιά μεταξύ Αχαρνών και Σταθμού Λαρίσης ή τα νέα στέκια των Πακιστανών στον Αγιο Ιωάννη Ρέντη. Υπάρχουν, ωστόσο, και παλαιότερες «παροικίες», οι οποίες λειτούργησαν σαν πόλοι έλξης. Στην πραγματικότητα, οι μετανάστες, ερχόμενοι στην Ελλάδα, ζουν αρχικά σε σπίτια συγγενών ή φίλων και στη συνέχεια σε κοντινή απόσταση προκειμένου να βοηθούν ο ένας τον άλλον, να εργάζονται ή να διασκεδάζουν μαζί. Ετσι εξηγείται και η ισχυρή παρουσία ομογενών από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ στην Καλλιθέα.

Πακιστανοί στη Νέα Ιωνία

Μια τέτοια μικρή κοινότητα είχαν οι Πακιστανοί στη Νέα Ιωνία, από τη δεκαετία του 1970 ακόμα. Τότε, η ζήτηση για φθηνότερα εργατικά χέρια σε εργοστάσια και βιοτεχνίες ιματισμού της περιοχής άνοιξε τις πύλες για μετανάστες από το Πακιστάν. Μελετητές ανέφεραν ότι υπήρχαν διακρατικές συμβάσεις για την εισδοχή τους, κάτι που ωστόσο φαίνεται να είναι αστικός μύθος. «Οταν ψάξαμε μέσα από τα επίσημα αρχεία προέκυψε ότι δεν υπήρξε ποτέ καμία διακρατική συμφωνία, όπως πιστεύουν αρκετοί», αναφέρει στην «Κ» ο ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ, κ. Θάνος Μαρούκης.

«Οι μετανάστες επιλέγουν περιοχές με φθηνό κτιριακό απόθεμα, με φθηνά ενοίκια. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η Κυψέλη. Οι μεσοαστοί κάτοικοί της μετακινήθηκαν σταδιακά προς τα βόρεια, με αποτέλεσμα να εγκατασταθούν εκεί πολλοί μετανάστες από την Αλβανία», συμπληρώνει στην «Κ» ο κοινωνιολόγος κ. Δημήτρης Παρσάνογλου, ερευνητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Αλλος σημαντικός παράγοντας επιλογής είναι η απόσταση ή η πρόσβαση που έχουν οι μετανάστες στις εργασίες τους. Χαρακτηριστικά, πολλές γυναίκες από τις Φιλιππίνες και τη Σρι Λάνκα μένουν στους Αμπελοκήπους, καθώς η περιοχή έχει άμεση πρόσβαση με μέσα μαζικής μεταφοράς στα βόρεια προάστια, όπου εργάζονται ως οικιακές βοηθοί. Στους Αμπελοκήπους επίσης ζουν πολλοί Αιθίοπες, καθώς στην περιοχή λειτουργεί Κοπτική εκκλησία.

Σύμφωνα με τον κ. Μαλούτα, υπάρχουν περιοχές στην Αθήνα, με κυρίαρχο παράδειγμα την πλατεία Ομονοίας, που ναι μεν αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, ωστόσο δεν μπορούν να χαρακτηριστούν γκέτο. «Είμαστε τυχεροί που τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρξαν μεγάλα προγράμματα κοινωνικής κατοικίας (εργατικές πολυκατοικίες), όπως σε άλλες χώρες, που στη συνέχεια υποβαθμίστηκαν και έγιναν σημείο συγκέντρωσης μεταναστευτικών ομάδων, με τη μικρότερη δυνατότητα πρόσβασης σε αξιοπρεπή κατοικία», καταλήγει ο ίδιος.

Κάλυψαν ανάγκες σε πολλούς τομείς

Η μετανάστευση δεν είναι παιδί μόνο της ανάγκης στη χώρα προέλευσης, έρχεται να καλύψει και υπαρκτές ανάγκες στη χώρα εισαγωγής. Για παράδειγμα, τα μαζικά κύματα των Αλβανών που ήρθαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του '90 στράφηκαν προς την ανθούσα τότε οικοδομή, προς τις εργασιοβόρες αγροτικές εργασίες, ενώ μεγάλο τμήμα των γυναικών αλβανικής καταγωγής απορροφήθηκαν σαν οικιακές βοηθοί. Αλλες στράφηκαν και προς τη «βιομηχανία της διασκέδασης», κυρίως ως σερβιτόρες, καθαρίστριες, εργαζόμενες στην κουζίνα κ.λπ. Οι εισροές που ακολούθησαν από άλλες βαλκανικές χώρες, την Ανατολική Ευρώπη και την πρώην ΕΣΣΔ έφεραν στη χώρα μας πιο ειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Η προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων, τα «μεγάλα έργα» της εποχής, απαίτησαν εκατοντάδες χιλιάδες φθηνά εργατικά χέρια, με αποτέλεσμα να απορροφηθούν οι μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη. Πολλοί ανέπτυξαν περαιτέρω δεξιότητες, εξελίχθηκαν ως τεχνίτες στους τομείς της οικοδομής, της συντήρησης σπιτιών ή των μεγάλων τεχνικών έργων, βρήκαν εργασία τα επόμενα χρόνια, αλλά δοκιμάζονται τώρα από την οικονομική κρίση.

Τα μεταναστευτικά κύματα από την Ασία (Πακιστάν, Μπανγκλαντές κ.λπ.) οδηγήθηκαν είτε στα χωράφια είτε σε παραδοσιακές βιοτεχνίες. Παραδοσιακές ασχολίες, όπως η εργασία γυναικών από τις Φιλιππίνες ως οικιακές βοηθοί, διατηρήθηκαν. Στο εμπόριο, δυναμική είναι η ανάπτυξη καταστημάτων από Κινέζους, αλλά και Ινδούς, Πακιστανούς κ.λπ. Το εμπόριο του δρόμου κρατούν οι Αφρικανοί κυρίως. Πάντως, όσοι μετανάστες εισέρχονται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με την οικονομική κρίση, γεγονός που οδηγεί στην περιθωριοποίηση αλλά και στην παραβατικότητα.

Source_ http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_17/10/2010_419077

Oct 12, 2010

ΕΚΤΕΠΝ _2009 | Έκθεση για τα Ναρκωτικά στην Ελλάδα

Το ΕΚΤΕΠΝ, είναι το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά.
Source_ http://www.ektepn.gr/

Μετά από αναστολή της λειτουργείας του -για οικονομικούς λόγους- το κέντρο έκδοσε την ετήσια του έκθεση, καλύπτοντας μια μεγαλύτερη χρονικά περίοδο, σχεδόν διπλάσια. Στο αρχείο που επισυνάπτω σε σύνδεσμο πιο κάτω, μπορείτε να δείτε πληροφορίες σχετικά με τις τακτικές ενημέρωσης, πρόληψης και θεραπείας σχετικά με το φαινόμενο, πίνακες με τα οικονομικά στοιχεία των μονάδων ΟΚΑΝΑ, μια εκτενή στατιστική ανάλυση των χρηστών ναρκωτικών που επισκεύθηκαν τα κέντρα ΟΚΑΝΑ, και γενικές εκτιμήσεις για το σύνολο των χρηστών. Επιπλέον πληροφορίες σχετικά με τις τιμές πώλησης (ηρωϊνη 10-80€/g) καθώς και στοιχεία σχετικά με κατασχέσεις.

Εκθεση ΕΚΤΕΠΝ 2009


Annual report -2009- of the National Center for Documentation and Information regarding Drugs. Greek only, for english refer to The European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction (EMCDDA).
Source_ http://www.emcdda.europa.eu/

EU.Doc_ 2007 | "Drugs in Downtown Athens" Documentary [Part 02]


Ένα ντοκιμαντέρ για τη διακίνηση ναρκωτικών στο Κέντρο της Αθήνας. Γυρισμένο στα πλαίσια της σειράς "EU.Doc/" για την ΕΤ1 & την ERTSAT (Δημοσιογράφος_ Γιώργος Κουβαράς).

A Documentary on drug trafficking in downtown Athens. Filmed within the documentary series "EU.Doc/" for ET1 & ERTSAT (Journalist_ Giorgos Kouvaras). [part 02]

EU.Doc_ 2007 | "Drugs in Downtown Athens" Documentary [Part 01]


Ένα ντοκιμαντέρ για τη διακίνηση ναρκωτικών στο Κέντρο της Αθήνας. Γυρισμένο στα πλαίσια της σειράς "EU.Doc/" για την ΕΤ1 & την ERTSAT (Δημοσιογράφος_ Γιώργος Κουβαράς).

A Documentary on drug trafficking in downtown Athens. Filmed within the documentary series "EU.Doc/" for ET1 & ERTSAT (Journalist_ Giorgos Kouvaras). [part 01]

Oct 9, 2010

Julien Brygo | Το Κοινωνικό Απαρτχάιντ της Γλασκόβης



Στην αποβιομηχανοποιημένη Σκοτία, οι πλούσιες συνοικίες της Γλασκόβης γνωρίζουν μια προκλητική ευημερία, την ώρα που οι φτωχές περιοχές υποβαθμίζονται όλο και περισσότερο. Η κατάσταση θυμίζει εκείνη του 19ου αιώνα, όταν τα «επικίνδυνα στρώματα» κρατούνταν στο περιθώριο και οι ευκατάστατοι θεωρούσαν πως η ελεημοσύνη και η φιλανθρωπία θα επέτρεπαν να διαιωνιστεί η τάξη των πραγμάτων.

Source_ Enet.gr